zeznanie poszkodowanego w wypadku przy pracy druk

Prawo poszkodowanego pracownika do podważenia treści protokołu powypadkowego jest bowiem podkreślane w orzecznictwie sądów pracy od wielu lat. W wyroku Sądu Najwyższego z 25.07.1973 r., III PRN 35/73, OSNC 197, nr 5, poz. 95,35-73-wyrok-sadu-najwyzszegouznano, że „sąd powszechny nie jest związany błędnym zakwalifikowaniem przez Zgłoszenie wypadku przez pracodawcę do PIP w odległym terminie. Trzecia nieprawidłowość (dotycząca około 21% zdarzeń) wynika z wymogu określonego w art. 234 § 2 Kodeksu pracy. Pracodawca ma obowiązek niezwłocznie, tzn. bez zbędnej zwłoki, zawiadomić właściwego okręgowego inspektora pracy i prokuratora o wypadku przy pracy Jeżeli zespół powypadkowy nie ma podstaw do stwierdzenia powstania urazu np. brak dokumentacji medycznej (druk L4 nie stanowi potwierdzenia wystąpienia urazu), powinien poprzestać na załączeniu do protokołu notatki z zeznań poszkodowanego, w której zawarte są stwierdzenia w omawianym zakresie. Załączniki do protokołu powypadkowego Osoby, która spełniła warunki wskazane w poniższych kartach szczegółowych: • Jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej • Jednorazowe odszkodowanie w związku z wypadkiem lub chorobą zawodową powstałymi w szczególnych okolicznościach. JAKIE DOKUMENTY SĄ WYMAGANE? Roszczenia członków rodziny pracownika poszkodowanego, który spowodował wypadek przy pracy w stanie nietrzeźwości i poniósł śmierć. Jeżeli poszkodowany, który spowodował wypadek w stanie nietrzeźwości zmarł wskutek wypadku, wówczas jego rodzinie, stosownie do art.13. nonton film milea suara dari dilan 2021 full movie lk21. Wzory dokumentów bhpWypadki i postępowanie p... 24 maja 2018Jednym z dokumentów stanowiącym część dokumentacji powypadkowej jest pisemna relacja świadka wypadku, czyli spisane informacje na temat wypadku przekazane przez jego naocznego świadka. Zaznaczmy, że obowiązkiem zespołu powypadkowego jest zabranie wszystkich możliwych informacji w postępowaniu powypadkowym mogących mieć wpływ na ustalenie okoliczności i przyczyn wypadku, a co za tym idzie na jego kwalifikację. Taki dokument - informacje pozyskane od świadka wypadku – powinien zostać dołączony do protokołu powypadkowego. Niestety jego wzór, ani treść nie są określone przez przepisy. Mając to na uwadze, aby ułatwić pracę zespołu powypadkowego, nasz ekspert opracował przykładowy dokument informacji świadka wypadku, gotowy do wypełnienia. Korzystając z tego wzoru oszczędzasz swój czas. Uzyskaj dostep do Portalu BHP a wraz z nim: Aktualne informacje o zmianach w prawie i ujednolicone akty prawne (24h/dobę) Baza ponad 5 000 porad prawnych i artykułów o tematyce BHP Gotowe do wykorzystania rozwiązania, które możesz wdrożyć także u siebie Poczucie bezpieczeństwa podczas podejmowania codziennych decyzji Załóż konto testowe na 48 godzin Jeśli posiadasz już kontozaloguj się: Wzór zgłoszenia wypadku przy pracy pracownika Wybierz format dokumentu do pobrania Zgłoszenie wypadku – co warto o tym wiedzieć? Sporządzanie pisma warto rozpocząć od wpisania danych osobowych poszkodowanego, czyli imienia, nazwiska oraz jego adresu zamieszkania. Można również wpisać numer telefonu. Następnie wpisuje się dane adresata przedmiotowego zgłoszenia, najczęściej będzie to pracodawca poszkodowanego. Pismo można również skierować do osoby, która działa w jego imieniu. Zgłoszenie powinno zawierać szczegółowe informacje na temat przebiegu zdarzenia. Ponadto warto opisać poniesione straty, w szczególności doznany uszczerbek na zdrowiu. Aby skutecznie taki uraz uzasadnić, warto będzie załączyć do zgłoszenia dokumentację medyczną. Jeżeli znani są świadkowie zdarzenia, byłoby dobrze wpisać ich personalia, a przynajmniej imiona i nazwiska oraz numery telefonów. Postępowanie po wypadku przy pracy Jeżeli pracownik doznał wypadku przy pracy i stan zdrowia pozwala mu na zgłoszenie zdarzenia przełożonemu – powinien to zrobić jeszcze tego samego dnia. W przypadku, gdy poszkodowany z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie zawiadomić o wypadku, powinien to wykonać jego bezpośredni przełożony. Podobnie sprawa dotyczy świadków owego zdarzenia, którzy są zobowiązani do niezwłocznego poinformowania o tym swojego przełożonego. Tuż po wypadku należy zabezpieczyć miejsce wypadku i nie dopuszczać do niego osób niepowołanych. W żadnym wypadku nie należy uruchamiać lub przestawiać urządzeń czy maszyn, które mogły przyczynić się do zaistnienia zdarzenia. Zespół powołany przez pracodawcę, w ciągu 14 dni od chwili zawiadomienia o zdarzeniu, powinien sporządzić protokół powypadkowy. Uzupełnieniem do protokołu będą zeznania świadków wypadku oraz samego poszkodowanego. Zanim pracodawca zatwierdzi dokument, przedstawia go osobie poszkodowanej. Ta może wnieść swoje uwagi i zastrzeżenia co do treści zawartych w protokole. Po zatwierdzeniu dokumentu przez pracodawcę, można rozpocząć proces dochodzenia odszkodowania od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Nie zawsze świadczenia wypłacone przez ZUS będą w stanie naprawić poniesione szkody. Wtedy poszkodowany może wnosić o wypłatę odszkodowania bezpośrednio do pracodawcy. Niestety dość często polisa OC przedsiębiorstwa nie obejmuje odpowiedzialności ubezpieczyciela za wypadki w pracy. W takich sytuacjach pracodawca musi wypłacić odszkodowanie z własnego majątku. Coraz więcej osób decyduje się na pomoc kancelarii odszkodowawczych. Jest to spowodowane trudnościami na różnym etapie dochodzenia odszkodowania. Problemy mogą wystąpić już w trakcie analizy protokołu powypadkowego. Pracodawcy w skrajnych przypadkach odmawiają sporządzenia lub zatwierdzenia tego dokumentu. Poszkodowany ma prawo do uzyskania pełnej rekompensaty za poniesione szkody, zarówno te materialne, jak i moralne. Dlatego wsparcie prawnika niejednokrotnie przyczynia się do wypłaty świadczeń w dużo wyższych kwotach. Na co zwrócić uwagę wypełniając zgłoszenie? Wpisz dane osobowe poszkodowanego oraz dane pracodawcy Szczegółowo opisz przebieg zdarzenia Wpisz w zgłoszeniu dane osobowe świadków zdarzenia Warto załączyć do zgłoszenia dokumentację medyczną Zgłoszenie wypadku – kolejne kroki sporządzania pisma Wpisz dane poszkodowanego Dokładnie opisz zdarzenie Dodaj załączniki Dokładnie opisz zdarzenie Dodaj załączniki Potrzebujesz pomocy przy wypełnieniu dokumentów? Zadzwoń po bezpłatną poradę 616 350 050 lub wyślij do nas wiadomość Twoja ocena: 0 Średnia ocena: Czy roszczenie o ustalenie okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy podlega przedawnieniu? Poszkodowany w wypadku przy pracy, w razie nie ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku w przewidzianej procedurą formie, ma prawo sam wystąpić do Sądu Pracy z żądaniem takiego ustalenia. Podstawą prawną roszczenia jest art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego, przy czym roszczenie o to ustalenie będące sprawą związaną ze stosunkiem pracy, nie podlega przedawnieniu na podstawie art. 291 § 1 K. p. (por. wyrok SN z dnia 16 marca 1999 r. II UKN 510)98, OSNP z 2000 r. Nr 9, poz. 366). W konsekwencji, upływ czasu dla celów żądania sporządzenia protokołu powypadkowego, z punktu widzenia przedawnienia roszczeń nie ma znaczenia. Nie oznacza to jednak, że upływ czasu jest dla takiej sprawy zupełnie nieistotny. Owszem, ma on zasadnicze znaczenie w sferze możliwości precyzyjnego odtworzenia zdarzenia. Z tego punktu widzenia należy pamiętać, że ustawodawca nakłada na każdego pracownika a także poszkodowanego obowiązek niezwłocznego zgłoszenia wypadku przy pracy (zob. art. 211 pkt 6 K. p.). Brak konsekwencji w sferze przedawnienia roszczeń eliminuje więc możliwość uchylenia się pracodawcy od obowiązku sporządzenia protokołu powypadkowego, czyli od obowiązku przewidzianego w art. 234 § 1 K. p. Dla poszkodowanego upływ czasu przynosi niekorzystne skutki w sferze zatarcia śladów i dowodów świadczących o tym, że dane zdarzenie miało miejsce i że było wypadkiem przy pracy. Brak instytucji przedawnienia w omawianym zakresie trzeba więc uznać z punktu widzenia interesów poszkodowanego pracownika, jako element dający możliwość żądania uznania wypadku przy pracy w sprawach zupełnie wyjątkowych, w szczególności wówczas kiedy okoliczności negatywnie zdrowotne związane z wypadkiem przy pracy zaistniały dopiero w odległym czasie po zdarzeniu wypadkowym a samo zdarzenie było na tyle błahe, że pracownik nie mógł przewidzieć negatywnych jego skutków. Moment ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy może mieć także znaczenie w zakresie dochodzenia roszczeń poza ubezpieczeniowych, a to z uwagi na obowiązujące w tym zakresie terminy przedawnienia tych roszczeń. Reasumując, roszczenie o ustalenie, że dany wypadek był wypadkiem przy pracy nie podlega przedawnieniu, natomiast instytucji przedawnienia podlegają roszczenia związane z tym zdarzeniem. W zależności od tego czy roszczenia odszkodowawcze związane z wypadkiem będą dochodzone od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych czy od pracodawcy, w zakresie wykraczającym poza odpowiedzialność ZUS, terminy przedawnienia tych roszczeń będą wynikać albo z przepisów ubezpieczeniowych albo z art. 291 Kodeksu pracy (por. też T. Nycz „Przedawnienie roszczeń wypadkowych” część 1,2 i 3, Atest-Ochrona Pracy 2003 nr 10, nr 11 i nr 12). Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ W sytuacji, gdy pracownik ulegnie wypadkowi w drodze do lub z pracy i w efekcie tego na pewien czas utraci zdolność do pracy, przysługuje mu prawo do zasiłku chorobowego w wysokości 100% podstawy wymiaru począwszy od 34 dnia (15 dnia - w przypadku pracowników powyżej 50 roku życia) choroby. Za pierwsze 33 dni (14 dni) takiej niezdolności trwającej w roku kalendarzowym pracownik zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia. Podstawą wypłaty takiego świadczenia jest zaświadczenie lekarskie ZUS ZLA oraz karta wypadku, w której zdarzenie to zostało uznane za wypadek do lub z pracy. A co w sytuacji, kiedy po powrocie do pracy po takiej niezdolności, pracownik zachoruje ponownie wskutek wcześniejszych wydarzeń? Jeżeli pracownik na potwierdzenie swojej ponownej niezdolności do pracy posiada jedynie zaświadczenie lekarskie ZUS ZLA wystawione po przerwie w niezdolności do pracy, wówczas przysługuje mu prawo do zasiłku w wysokości 80% podstawy wymiaru. Zasiłek może zostać wyrównany do 100% podstawy wymiaru, jeżeli pracownik przedłoży odrębne zaświadczenie lekarskie, wystawione na zwykłym blankiecie, stwierdzające związek obecnej niezdolności do pracy z wcześniejszym przebytym wypadkiem w drodze do lub z pracy. Inną możliwością, która uprawnia w takiej sytuacji do otrzymania zasiłku w wysokości 100% podstawy wymiaru jest umieszczenie na zaświadczeniu lekarskim ZUS ZLA kodu literowego “A”. Co prawda na zaświadczeniu tym nie umieszcza się informacji o wypadku do lub z pracy, ani też związku obecnej choroby z wcześniej przebytym wypadkiem, jednak kod ten oznacza niezdolność do pracy powstałą po przerwie nieprzekraczającej 60 dni - spowodowaną tą samą chorobą, która była przyczyną niezdolności do pracy przed przerwą. Zasiłek chorobowy w wysokości 100% podstawy wymiaru przysługuje także, gdy niezdolność do pracy wynika z późniejszych następstw zaistniałych w stanie zdrowia w związku ze stwierdzonym wcześniej wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy. Podsumowując, do wypłaty zasiłku w wysokości 100% podstawy wymiaru z tytułu wypadku w drodze do lub z pracy po kilkudniowej przerwie w niezdolności do pracy, pracodawca powinien posiadać: zaświadczenie lekarskie na druku ZUS ZLA zawierające kod literowy “A”, lub dodatkowe zaświadczenie lekarskie wystawione na zwykłym blankiecie (poza zaświadczeniem ZUS ZLA niezawierającym kodu literowego “A”), stwierdzające związek obecnie orzeczonej niezdolności do pracy z wcześniej przebytym wypadkiem w drodze do lub z pracy). Co ważne, brak odpowiedniej dokumentacji uzasadnia wypłatę zasiłku chorobowego w wysokości nie wyższej niż 80% podstawy wymiaru. Protokół powypadkowy Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 maja 2019 r. w sprawie wzoru protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy określa nowy wzór protokołu powypadkowego, który obligatoryjnie musi być stosowany od dnia 1 stycznia 2020 r. Do tego czasu może mieć zastosowanie stary wzór. Zeznania poszkodowanego i świadka Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy ( zespół powypadkowy niezwłocznie po otrzymaniu wiadomości o wypadku jest obowiązany przystąpić do ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku, w szczególności: 1) dokonać oględzin miejsca wypadku, stanu technicznego maszyn i innych urządzeń technicznych, stanu urządzeń ochronnych oraz zbadać warunki wykonywania pracy i inne okoliczności, które mogły mieć wpływ na powstanie wypadku; 2) jeżeli jest to konieczne, sporządzić szkic lub wykonać fotografię miejsca wypadku; 3) wysłuchać wyjaśnień poszkodowanego, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala; 4) zebrać informacje dotyczące wypadku od świadków wypadku; 5) zasięgnąć opinii lekarza, a w razie potrzeby opinii innych specjalistów, w zakresie niezbędnym do oceny rodzaju i skutków wypadku; 6) zebrać inne dowody dotyczące wypadku; 7) dokonać prawnej kwalifikacji wypadku zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. Nr 199, poz. 1673, z późn. zwanej dalej „ustawą”; 8) określić środki profilaktyczne oraz wnioski, w szczególności wynikające z oceny ryzyka zawodowego na stanowisku pracy, na którym wystąpił wypadek. Udostępniamy Państwu w formie edytowalnej informacje uzyskane od świadka wypadku oraz wysłuchanie poszkodowanego. Przedstawione druki zawierają wszystkie niezbędne dane, które później zespół powypadkowy będzie mógł wykorzystać w sporządzeniu protokółu powypadkowego. Wypadki w pracy dla osób nie będących pracownikami Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie trybu uznawania zdarzenia powstałego w okresie ubezpieczenia wypadkowego za wypadek przy pracy, kwalifikacji prawnej zdarzenia, wzoru karty wypadku i terminu jej sporządzenia. Rozporządzenie stosuje się do zdarzeń wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, które nastąpiły w okresie ubezpieczenia wypadkowego osób niebędących pracownikami. Ustawa wymienia następujące zdarzenia: 1) uprawianie sportu w trakcie zawodów i treningów przez osobę pobierającą stypendium sportowe; 2) wykonywanie odpłatnie pracy na podstawie skierowania do pracy w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania; 3) pełnienie mandatu posła lub senatora, pobierającego uposażenie; 4) odbywanie szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub przygotowania zawodowego w miejscu pracy przez osobę pobierającą stypendium w okresie odbywania tego szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub przygotowania zawodowego w miejscu pracy na podstawie skierowania wydanego przez powiatowy urząd pracy lub przez inny podmiot kierujący, pobierania stypendium na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w okresie odbywania studiów podyplomowych; 5) wykonywanie przez członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych oraz przez inną osobę traktowaną na równi z członkiem spółdzielni w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych, pracy na rzecz tych spółdzielni; 6) wykonywanie pracy na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia; 6) wykonywanie pracy na podstawie umowy uaktywniającej, o której mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2019 r. poz. 409 i 730); 7) współpraca przy wykonywaniu pracy na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia; 8) wykonywanie zwykłych czynności związanych z prowadzeniem działalności pozarolniczej w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych; 9) wykonywanie zwykłych czynności związanych ze współpracą przy prowadzeniu działalności pozarolniczej w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych; 10) wykonywanie przez osobę duchowną czynności religijnych lub czynności związanych z powierzonymi funkcjami duszpasterskimi lub zakonnymi; 11) odbywanie służby zastępczej; 12) nauka w Krajowej Szkole Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego przez słuchaczy pobierających stypendium; 13) kształcenie się w szkole doktorskiej przez doktorantów otrzymujących stypendium; 14) wykonywanie pracy na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowa taka została zawarta z pracodawcą, z którym osoba pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje ona pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy. Wypadki w drodze do pracy Tryb postępowania w przypadku wypadku w drodze do pracy lub z pracy określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad oraz trybu uznawania zdarzenia za wypadek w drodze do pracy lub z pracy, sposobu jego dokumentowania, wzoru karty wypadku w drodze do pracy lub z pracy oraz terminu jej sporządzania (Dz. U. 924 z 2013 r.). Zgodnie z § 2 rozporządzenia uznanie zdarzenia za wypadek w drodze do pracy lub z pracy następuje na podstawie: 1) oświadczenia poszkodowanego, członka jego rodziny lub świadków co do czasu, miejsca i okoliczności zdarzenia; 2) informacji i dowodów pochodzących od podmiotów badających okoliczności i przyczyny zdarzenia lub udzielających poszkodowanemu pierwszej pomocy, 3) ustaleń sporządzającego kartę. Ustalenie okoliczności wypadku w drodze do pracy lub z pracy odbywa się w karcie wypadku w drodze do pracy lub z pracy. Wzór kary wypadku w drodze do pracy i z pracy stanowi załącznik do rozporządzenia. Wnioski Po sporządzeniu przez zespół powypadkowy protokołu powypadkowego oraz jego zatwierdzeniu przez Pracodawcę poszkodowany może ubiegać się o jednorazowe odszkodowanie od ZUS. W tym celu musi złożyć do Pracodawcy wniosek o skierowanie go na komisję lekarską przed lekarzem orzecznikiem. Na podstawie złożonego wniosku Pracodawca składa kolejny wniosek, tym razem bezpośrednio do ZUS o skierowanie pracownika na komisję. Po otrzymaniu niezbędnej dokumentacji ZUS wzywa poszkodowanego pracownika na komisję lekarską, której celem jest ustalenie procentowego uszczerbku na zdrowiu. Wniosek o stwierdzenie uszczerbku na zdrowiu do ZUS składany przez Pracodawcę: Wniosek poszkodowanego do pracodawcy wypadek w pracy:

zeznanie poszkodowanego w wypadku przy pracy druk